Παραμύθια για Παιδιά

Menu 

Το Μαγικό Ταξίδι του Κιλ και της Μπέρτας

Θεανώ Ατταλλιώτη,  

Δημοτικό Σχολείο Απόλλωνα Ρόδου,  Τάξη Δ’

13ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Παραμυθιού

Διαβάστε ολόκληρο το παραμύθι ΕΔΩ

Το Μαγικό Ταξίδι του Κιλ και της Μπέρτας

«Ακούσατε, Ακούσατε! Νέοι , γέροι και παιδιά ! Ο βασιλιάς μας σήμερα έχει τα γενέθλιά του. Θα γεμίσει χρυσάφι αυτόν που θα του φέρει για δώρο αυτό που λαχατρά- μια άπιαστη κίτρινη ανεμώνα! Ακούσατε, ακούσατε! «Ο Κίλ και η Μπέρτα κοιτάχτηκαν μεταξύ τους. Φόρεσαν τα ξυλοπάπουτσά  τους και έφυγαν τρέχοντας από το κάστρο». Που να φυτρώνουν τέτοιες ανεμώνες Κιλ;» ρώτησε η Μπέρτα. ..

Ο Κιλ και η Μπέρτα ήταν δύο αδέρφια που στάθηκαν άτυχα στη ζωή τους. Από πολύ μικρά έμεινα ορφανά και αναγκάστηκαν να δουλέψουν για να τα βγάλουν πέρα. Η Μπέρτα ήταν ένα λεπτοκαμωμένο  και ήρεμο κορίτσι με καστανόξανθα μακριά μαλλιά και καταπράσινα μάτια. Ο Κίλ ήταν ένα γεροδεμένο και ψηλό αγόρι με καστανά κατσαρά μαλλιά. Αυτός ήταν πιο ζωηρός από την Μπέρτα και του άρεσε πολύ η μουσική. Έπαιζε συνέχεια τη φυσαρμόνικα που του είχε χαρίσει ο πατέρας του πριν πεθάνει. Η Μπέρτα πάλι ασχολούνταν με τη μαγειρική. Από τότε που έμεινα ορφανά δούλευαν στο παλάτι για να τα βγάλουν πέρα.  Ο Κιλ έπαιζε στις γιορτές και φρόντιζε  τους βασιλικούς κήπους. Η Μπέρτα μαγείρευε στη βασιλική κουζίνα. Το παλάτι ήταν τεράστιο με πολλούς πυργίσκους που είχαν αμέτρητα δωμάτια διακοσμημένα με ωραίο γούστο. Επίσης , είχε ένα πελώριο καταπράσινο κήπο με όλων των ειδών τα σπάνια λουλούδια.  Μόνο η κίτρινη ανεμώνα έλειπε.

Τα δύο αδέλφια ένιωθαν σεβασμό και εκτίμηση προς το βασιλιά τους.  Αυτός τους έδινε τροφή και στέγη τόσα χρόνια.  Όταν έμαθαν, λοιπόν, ότι το δώρο που λαχταρά περισσότερο στα γενέθλια του  ήταν η κίτρινη ανεμώνα , αποφάσισαν να κάνουν τα πάντα για να τη βρουν και να του τη φέρουν.  Περισσότερο ήθελαν να τον ευχαριστήσουν παρά να πάρουν το χρυσάφι.

Ξεκίνησαν λοιπό, χωρίς να ξέρουν που θα πάνε. Όποιον και να ρώτησαν κανείς δεν ήξερε που φύτρωνα τέτοιες ανεμώνες .  Περπατούσαν ώρες πολλές ώσπου κάθισαν να ξεκουραστούν κοντά σε μια γάργαρη πηγή με κρυστάλλινο νερό.  Ξαφνικά είδαν μια γριούλα με μπαστούνι και κατάμαυρα ρούχα να τους πλησιάζει.

-Γεια σας , παιδάκια μου, είπε η γριούλα.

-Γεια σου , γιαγιούλα ! είπαν τα παιδιά.

-Σας παρακαλώ, έχω μέρες να φάω…. Μπορείτε να μου δώσετε λίγο φαγητό;

Τα παιδιά κοιτάχτηκαν . Δεν τους είχε μείνει και πολύ φαγητό αλλά τη λυπήθηκαν και της έδωσαν ότι τους είχε περισσέψει. Τότε η γριούλα μεταμορφώθηκε σε μια πανέμορφη νεράιδα με τεράστια φτερά και

κατάξανθα μαλλιά, που φορούσε ένα φόρεμα, μακρύ και λευκό σαν νυφικό. Αμέσως τους συστήθηκε……