Παραμύθια για Παιδιά

Menu 

Το Κυνήγι της Κίτρινης Άπιαστης Ανεμώνας

Μυρσίνη Τζανετοπούλου, Ελληνογερμανική Αγωγή, Τάξη Στ’

13ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Παραμυθιού

Διαβάστε ολόκληρο παραμύθι ΕΔΩ

Το Κυνήγι της Κίτρινης Άπιαστης Ανεμόνας

«Ακούσατε , Ακούσατε! Νέοι , γέροι και παιδιά ! Ο βασιλιάς μας σήμερα έχει τα γενέθλιά του. Θα γεμίσει χρυσάφι αυτόν που θα του φέρει για δώρο αυτό που λαχατρά- μια άπιαστη κίτρινη ανεμώνα! Ακούσατε, ακούσατε! «Ο Κίλ και η Μπέρτα κοιτάχτηκαν μεταξύ τους. Φόρεσαν τα ξυλοπάπουτσά τους και έφυγαν τρέχοντας από το κάστρο». Που να φυτρώνουν τέτοιες ανεμώνες Κιλ;» ρώτησε η Μπέρτα. ..
– Δεν ξέρω, θα ρωτήσουμε και θα ψάξουμε, και που θα πάει θα τη βρούμε, απάντησε αποφασιστικά ο Κιλ.
Θα αναρωτιέστε φυσικά γιατί φόρεσαν ξυλοπάπουτσα και όχι κάτι πιο ελαφρύ, για παράδειγμα σανδάλια. Είχαν το λόγο τους. Λοιπόν, αυτά τα ξυλοπάπουτσα είχαν σχεδιαστεί και φτιαχτεί για τους υπηκόους του κάστρου και θα μπορούσαμε να πούμε πως ήταν μαγικά. Είχαν ως αποτέλεσμα αυτός που τα φοράει να κάνει γρήγορα τις δουλείες του. Τα συγκεκριμένα παπούτσια , τα είχαν βρει τυχαία τα δύο παιδιά παρατημένα και μόλις ανακάλυψαν την ιδιαιτερότητα τους ενθουσιάστηκαν και έγιναν ότι πιο πολύτιμο είχαν. Όταν τα φορούσαν τα παιδιά γινόντουσαν συναρπαστικά – μαγικά πράγματα . Για παράδειγμα πετούσαν πάνω από το κάστρο και ήξεραν κάθε μικρή γωνία του που ούτε ο ίδιος ο βασιλιάς δεν ήξερε. Έπαιζαν διασκεδαστικά παιχνίδια που άλλοι δεν μπορούσαν να τα παίξουν, αλλά το πιο αγαπημένο τους ήταν όταν ταξίδευαν σε άγνωστους κόσμους , γνωρίζοντας κάθε γωνιά της Γής. Έτσι είχαν πολλές ελπίδες να βρουν την ανεμώνη. Όμως δεν έπρεπε να χρησιμοποιούν συνέχεια τα ξυλοπάπουτσα τους γιατί έτσι θα ξόδευαν γρήγορα την ενέργεια τους.
Το ταξίδι τους ξεκίνησε. Μετά από πολλές σκέψεις , πήραν την απόφαση. Ο Πρώτος τους σταθμός ήταν το βουνό χάος . Πήρε το όνομα του από τα αμέτρητα , μοναδικά λουλούδια που φυτρώνουν στις πλαγιές του. Ήταν παντού και τόσα πολλά που πραγματικά χάος. Ο Κιλ και η Μπέρτα έψαξαν παντού. Ακόμα και στα πιο απόκρημνα σημεία του βουνού. Κάθε λουλούδι ήταν ξεχωριστό και πανέμορφο, κανένα από αυτό δεν έμοιαζε με την κίτρινη ανεμώνα.
Απογοητευμένοι έφυγαν από το βουνό. Στη διαδρομή προς τον επόμενο άγνωστο σταθμό., ρωτούσαν τους περαστικούς: «Μήπως ξέρετε που φυτρώνουν οι άπιαστες κίτρινες ανεμώνες;» όμως οι περισσότεροι τους αγνοούσαν ή τους κορόιδευαν « Έχετε μεγάλη φαντασία! Συνεχίστε να ψάχνετε» Αυτό τους ενοχλούσε και τους θύμωνε , αλλά συγκρατούσαν το θυμό τους και προχωρούσαν…..