Παραμύθια για Παιδιά

Menu 

Ο Άνθρωπος και η Μαγική Μελωδία

Kατερίνα Αμυγδαλοπούλου, Δ’Δημοτικού, 2ο Τοπάλειο Δημοτικό Βόλου

13ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Παραμυθιού

Διαβάστε ολόκληρο παραμύθι ΕΔΩ

Ο Άνθρωπος και η Μαγική Μελωδία

Ήταν μια φορά ένας Άνθρωπος που έλεγε ότι ήτανε Μάγος. Όπου κι αν πήγαινε έφερνε πάντοτε μαζί του μια τεράστια πράσινη βαλίτσα. Όταν τον ρωτούσαν τι έχει μέσα η βαλίτσα , έπαιρνε ένα μυστηριώδες ύφος κι έλεγε: “Έχει την μελωδία της αγάπης.” Και όλοι τον κοιτούσαν απορημένοι.
Ο Άνθρωπος ζούσε σε ένα μικρό σπίτι με λίγα και λιτά έπιπλα, χρωματιστούς τοίχους, που πάνω τους είχανε αμέτρητες εικόνες και παντού νότες. Δύσκολα ξεχώριζες το χρώμα από κάθε τοίχο γιατί ο Άνθρωπος όποτε σκεφτόταν μια μελωδία για να μην την ξεχάσει, την έγραφε γρήγορα όπου έβρισκε, πάνω σε χαρτιά, στους τοίχους, στα σεντόνια αν κοιμότανε, στα πιάτα αν εκείνη την ώρα έτρωγε, στον γάτο του αν εκείνη την ώρα έπαιζε μαζί του, μα τις πιο πολλές φορές πάνω στα φύλλα από τα δέντρα που είχε στη πανέμορφη αυλή του.
Κάθε φορά που έβρεχε οι στάλες της βροχής, όταν έπεφταν πάνω στα φύλλα από τα δέντρα, έκαναν τις νότες να ακούγονται.
ΝΤΟ, ΡΕ, ΜΙ ,ΦΑ, ΣΟ, ΛΑ, ΣΙ, ΝΤΟ.
Στο διπλανό σπίτι ζούσε ένα μικρό κορίτσι, η Αγάπη. Η Αγάπη ζούσε μαζί με την μαμά της ,την Ελπίδα, τον μπαμπά της, τον Κόσμο και τη σκυλίτσα της, την Φροντίδα. (Συνεχίζεται…)