Παραμύθια για Παιδιά

Menu 

Η Άπιαστη Ανεμώνα & το Μεγάλο Πόνυ

Μαρία Οικονόμου, Ε’ Δημοτικού, Δημοτικό Σχολείο Βερδικούσας

13oς Πανελλήνιος Διαγωνισμός Παραμυθιού

Διαβάστε ολόκληρο παραμύθι ΕΔΩ

paramithia-gia-paidia.gr-photo-h-apiasth-anemwna-megalo-ponu-paramithia-diwgnismou-2“Ακούσατε, ακούσατε! Νέοι, γέροι και παιδιά! Ο βασιλιάς μας, σήμερα, έχει τα γενέθλια του. Θα γεμίσει χρυσάφι αυτόν που θα του φέρει για δώρο, αυτό που λαχταρά – μια άπιαστη κίτρινη ανεμώνα! Ακούσατε, ακούσατε!”

Ο Κίλ και η Μπέρτα κοιτάχτηκαν μεταξύ τους. Φόρεσαν τα ξυλοπάπουτσά τους κι έφυγαν τρέχοντας από το κάστρο.
-“Πού να φυτρώνουν, άραγε, τέτοιες ανεμώνες, Κίλ;” Ρώτησε η Μπέρτα.
-“Άκουσα ότι φυτρώνουν τέτοιες ανεμώνες στην κοιλάδα του πράσινου βάλτου.” Είπε ο Κίλ.
-“Τι λες, πάμε να τις βρούμε;”
-“Μα, τι λες τώρα, η κοιλάδα του πράσινου βάλτου έχει πολλούς κινδύνους. Έχω ακούσει ότι εκεί ζει ένα τεράστιο τέρας με δύο κεφάλια. Αν πάμε θα μας βρει και θα μας κάνει μια μπουκιά, όχι, δύο μπουκιές, μια στο κάθε κεφάλι!” είπε η Μπέρτα. Τότε ο Κίλ απάντησε:
-“Μη φοβάσαι ,Μπέρτα, δεν υπάρχει τέρας με δύο, ούτε με δέκα κεφάλια. Όλα είναι στην φαντασία των ανθρώπων. Πάμε σου λέω και μη φοβάσαι τίποτα. Σκέψου και το χρυσάφι που θα μας δώσουν εάν τα καταφέρουμε. Θα γίνουμε πλούσιοι! Θα έχουμε ότι θέλουμε, θα πάμε στην Ονειροχώρα και θα αγοράσουμε όσα παιχνίδια επιθυμούμε!”
Η Μπέρτα κούνησε δειλά το κεφάλι, κάπως σκεφτική και αποφάσισε να ακολουθήσει τον Κίλ στην κοιλάδα του πράσινου βάλτου.
Έτσι ξεκίνησαν το ταξίδι τους για να βρουν την άπιαστη κίτρινη ανεμώνα. Πέρασαν από βουνά, λίμνες, ποτάμια για να φτάσουν τελικά στην κοιλάδα του πράσινου βάλτου. Ήταν πολύ περίεργο μέρος που έκανε τον Κίλ και την Μπέρτα να ανατριχιάσουν. Είχε τεράστια δέντρα που ήταν τόσο ψηλά κι έκρυβαν τον ήλιο. Ζώα δεν φαίνονταν να υπάρχουν και το μόνο σημάδι ζωής ήταν τα αποτυπώματα ενός τεράστιου πλάσματος, τα οποία οδηγούσαν σε μια πράσινη λίμνη!
-“ Πάμε να φύγουμε!!!” είπε η Μπέρτα με τρεμάμενη φωνή.
-“ Το τέρας, τελικά, δεν είναι στην φαντασία των ανθρώπων αλλά είναι εδώ και αν μας βρει, θα γίνουμε μεζές!”
Τότε ο Κίλ απάντησε:
-“ Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί φοβάσαι τόσο πολύ. Ένα τερατάκι είναι. Σκέψου το χρυσάφι που μας περιμένει!”
-“ Τι να το κάνω το χρυσάφι, αν καταλήξω στο στομάχι του τέρατος!” είπε η Μπέρτα. (Συνεχίζεται…)